10 maart, Dag 3 – Langlaufen, snowshoewalking, ijsvissen en sauna

Vandaag deden we lekker rustig aan. Het was heerlijk wakker worden op de bedden in het Youth Centre, na zo’n rotnacht in de bus. Snel even een ontbijtje met eieren, warm aankleden en naar buiten. De temperatuur zat nét boven de -20 graden Celsius, maar de zon scheen en het was windstil. Perfect weer om de omgeving te gaan verkennen.

IMG_3525

Even later stond ik voor het eerst in mijn leven op langlaufski’s, klaar voor een tochtje door de omgeving. Even wennen dat het compleet anders is dan skiën, maar gelukkig was ik niet de eerste die het moest leren. Een stel Portugese meisjes viel het een stuk zwaarder, die hadden überhaupt nog maar weinig sneeuw gezien in hun leven.

Ik moest natuurlijk ook nog even snowshoes uitproberen. Die waren best leuk, maar niet gemaakt voor iemand van mijn gewicht. Met die grote platte dingen zakte ik alsnog tot mijn enkels weg in de 60 centimeter dikke sneeuw en bleef lopen nog steeds ploegen. Maar hé, op normale schoenen is het alsof je door een bak drijfzand moet waden.

Met de snowshoes stampte ik naar het meer, waar een paar andere jongens aan het ijsvissen waren. Of hoewel, ijsvissen… Vooral het gaten in het ijs boren vonden ze leuk, bij deze temperaturen met een hengel stilzitten bij je gat in het ijs vergde een stuk meer discipline. Er werd dan ook geen vis gevangen die dag. Jammer. Wel was er nog tijd zat om uitgebreid met de plastic slees de helling af te scheuren. Simpel, maar leuk genoeg om grote jongens weer blije kleuters te maken. Sleeën wordt zwaar onderschat.

Topstuk van de avond werd toch wel de sauna met de bijbehorende ijsduik. Met z’n veertigen propten we ons in de sauna, waarna we stuk voor stuk rennend door de sneeuw naar de rand van het meer gingen, in het gat doken en er vervolgens brullend weer uitrenden. Of wat dacht je van een sneeuwgevecht op blote voeten? Ook lachen. De sauna werd afgesloten met een wéér een mooie, door Noorderlicht verlichtte sterrenhemel. Vanaf het bevroren meer stonden we te kijken en foto’s te maken. Een groepsfoto met het Aurora Borealis op de achtergrond is wel het mooiste souvernir dat je mee naar huis kan nemen. Onvergetelijk.

This slideshow requires JavaScript.

11 maart, Dag 4 – Huiswerk in Lapland

Tja, vandaag vertrokken verschillende groepen naar de huskysafari’s (80 euro) en de sneeuwscooterritten (65 euro). Helaas, te duur voor mij. Ik besloot maar wat huiswerk te gaan doen. (Pap! Mam! Kijk mij eens een goede student zijn!) Na een uur of twee werd ik de juridische teksten toch echt zat en besloot ik gewoon maar een stuk te gaan lopen. Ergens heen. Die leegte, heerlijk. De zon en de kou stralen je kop leeg. Warm ingepakt kan je rustig twee tot drie uur buiten blijven.

Daarna keerde ik terug naar het kamp, waar ik gebombardeerd werd met verhalen over schattige, stinkende husky’s en te snelle sneeuwscooters. We brachten met de bus nog even een bezoek aan het Sami-museum met sneeuwscootertentoonstelling in Inari en het lokale peperdure Hotel-restaurant (“Vier euro voor een glas kutwijn”, aldus een vrouwelijk groepsgenootje). Op de terugweg werden we nog getrakteerd op een geweldige avondhemel en een zonsondergang met onvoorstelbaar veel kleuren. Daarna was het tijd voor alweer de laatste sauna van de vakantie, dit keer aangevuld met de nodige Estse Vodka. Gevolg: sneeuwrollen bij temperaturen onder de -25, lange sneeuwbalgevechten in je zwembroek en overal kleine wondjes van de scherpe, hardbevroren sneeuw. En weer dat Noorderlicht, nu ver noordelijk aan de horizon. Afscheid nemen in stijl: we deden het.

This slideshow requires JavaScript.

Overigens heeft Chris Bakker nog een aantal verbluffende foto’s van het Noorderlicht gemaakt, die je hier kunt vinden.

12 maart, Dag 5 – Laatste dag Finland

Wat wazig werd ik wakker vanochtend. “Ohja, vandaag vertrekken we”, bedacht ik. Ik keek door de ijsbloemen op de ramen naar buiten, en besefte dat ik deze heerlijke omgeving flink zal gaan missen. We pakten in, ruimden het appartement op en gingen naar buiten, waar de thermostaat -26 graden Celcius aangeeft. Dat het zo koud is, is te merken. Bij het inademen lijkt de binnenkant van je neus telkens kort te bevriezen.

Ik parkeerde mijn bagage in de bus en genoot buiten nog even van de heerlijke zon, voordat ik weer een aantal uur in de bus zou worden opgesloten.

Vandaag stond een bezoek aan het Lumi Linna in Kemi op het programma. Dit sneeuwkasteel aan de Baltische kust is gebouwd van speciaal gefabriceerde sneeuw en ijs uit de dichtgevroren Baltische Golf. Het wordt meestal gebouwd in december en blijft dan een paar maanden open als restaurant en hotel voor toeristen.

Warm is het vanzelfsprekend niet in het hotel. Er is dan ook geen douche, de gasten worden voor douchen naar een andere locatie gebracht. Ook het toilet is buiten het sneeuwkasteel, “dus dat zorgt nog wel eens voor problemen”, grijnst onze gids.

Het sneeuwkasteel heeft een eigen restaurant met tafels van ijs en met huiden bekleedde krukken, een café met een bar van ijs (met natuurlijk warme chocolademelk, glühwein en koffie) en zelfs een eigen kapel. Verder zijn er de nodige glijbanen en zalen met sneeuw- en ijskunstwerken: er is een heuse ‘Angry Birds’-hal. Mocht je het niet weten, Angry Birds is een Finse uitvinding en de gele en rode vogeltjes zijn dan ook razend populair in het land. Of populair, je kunt zelfs wel van een gekte spreken, zo getuigen de supermarkten en onder andere foto’s als deze.  Het bedrijf achter de vogeltjes kreeg enige weken terug zelfs een prijs voor hun succes. Overigens lijkt het game-succes van Angry Birds af te nemen, het spel wordt in de Appstore voorbijgestreefd door een andere Finse game: The Clash of the Clans.

Maargoed, terug naar het sneeuwkasteel. Het hotel heeft verschillende kleine slaapkamers, een groepsslaapkamer en een bridessuite. Vooral die laatste is prachtig versierd. Bij de kamers krijg je overigens een instructie hoe je het warmste slaapt en hoe je voorkomt dat je de volgende ochtend je kleren bevroren aantreft: door ze onder een speciale vacht te leggen en er op te gaan slapen. Het blijft een hotel met een binnentemperatuur van -3…

Na zonsondergang gaan we terug de bus in om ons voor te bereiden op een lange nachtrit naar Helsinki. Onderweg laten de buschauffeurs zich weer van hun beste kant zien. Midden in een sneeuwstorm (langzamer rijden? Helemaal niet nodig), met praktisch nul zicht helling op vrachtwagens inhalen. Af en toe moest er gestopt worden om de voorruit ijsvrij te maken en de ruitenwissers van de voorruit los te breken.

This slideshow requires JavaScript.

13 maart, Dag 6: Goodmorning Tallinn

Veel te vroeg, tegen een uur of vijf ‘s ochtends, komen we bij de ferryterminal aan. Daar blijft de bus even wachten tot de terminal open gaat. We checken in, lopen de ferry op en zoeken een plekje om eindelijk écht te gaan slapen.

Vanaf het dek zie ik onze ferry zich een weg door het ijs breken terwijl Finland langzaam wegdrijft.

In Tallinn nemen we afscheid van onze gids en  gaan we verder, 2,5 uur, naar Tartu. Helaas blijkt de bus uitgebreid water zijn te gaan lekken, dat daarvoor bevroren was, maar in de ferry is ontdooit. Overal komen stroompjes water naar beneden druppen. “Condens”, volgens de buschauffeur. “Gebeurt wel vaker, gaat vanzelf over”. Ik heb er mijn twijfels bij en verhuis maar even naar een plekje waar het wél droog is.

Tegen een uur of een komen we dan bij het Raatuse aan. Ik breng snel mijn koffer naar binnen en ga direct door naar mijn volgende college: Russisch. (Kijk eens pap en mam, goede student ben ik hé?)

This slideshow requires JavaScript.