Stelletjes-stuff

Op vrijdag gingen we naar Tallinn, voor mij de tweede keer. Voor Antine de eerste kennismaking met de tweeënhalf uur durende busrit door het wit. We zaten in een gezellig hostel aan Viru tänav, in het hartje van de oude stad. De rest van de dag vulden we door gewoon maar wat door de stad te dwalen. Zo kwamen we langs de nodige antiek-winkeltjes en aten we bonbons bij Anneli Viik: je kent het wel, stelletjes-spul. Aan het eind van de dag gingen we koken in de keuken van het hostel, éindelijk een normale keuken!

This slideshow requires JavaScript.

Zaterdag zwierven we rond door de oude stad. We bekeken onder andere de Alexander Nevski Kathedraal en de oudste apotheek van Europa op het centrale plein.

Pubs and prisons

Op zondag verkenden we de randen van de stad. We werden afgezet op de de Russische markt achter het Balti Jaam en verkenden de hipsterpubs in Kalamaja. Aanrader van Antine is “F-Hoone“, een mooie pub in het oude industrieterrein. Als je van de meest bizarre crêpes en Pannkoogid houdt, kan je ook goed terecht bij Boheem.  Ook zat er ook nog een bezoekje aan Tallinns beruchte Patarei gevangenis in. Onze gids leidde ons in een groepje van zo’n zes man de besneeuwde, sinds 2005 verlaten gevangenis door. Snijdende kou en cellen waar de bedden nog stonden gaven het geheel een behoorlijk bizarre indruk.

This slideshow requires JavaScript.

De Patarei gevangenis startte haar bestaan in 1840 als zeefort, gebouwd onder Tsaar Nicholas I van Rusland. In een soort ‘Maaslandkering-achtige’ vorm moest het enorme fort met kanonnen de haven van Tallinn af kunnen sluiten. Het fort bleek al snel nogal ouderwets, en diende vanaf 1867 als barak voor de troepen van de Russische tsaar in Sint-Petersburg. Ook als barak was het niet bepaald een succes. De vochtige kelders en de zeewind die door de ramen naar binnen blies, zorgde voor niet al te gezonde leefomstandigheden. Vanaf 1920 diende het enorme gebouw als gevangenis voor de net opgerichte Estse republiek, een functie die het ook onder de Duitse bezetting en de Sovjets had. Vooral de Sovjets propten de gevangenis vol met politieke gevangenen als filosofen, kunstenaars en journalisten, die gewoon samen met moordenaars en criminelen op een cel werden gezet, waar ze al snel werden gedegradeerd tot ‘onaanraakbaren’. Behalve als ze genoeg lef hadden om aan de rare spelletjes van de gevangenen mee te doen. Na de onafhankelijkheid in 1991 was de gevangenis nog tot 2005 in gebruik, totdat ook die rol werd overgenomen door een moderner gebouw. Op het laatst werden alleen de levenslang-cellen en de werkplaatsen nog gebruikt. Volgens de gids vonden de ‘inmates’ het jammer om te moeten verhuizen, omdat ze in de Patarei-gevangenis nog met z’n allen op een cel zaten, terwijl ze in de nieuwe gevangenis allemaal een eigen cel kregen. Dag hierarchie, dag broederschappen.

Tegenwoordig is de gevangenis goed vervallen. De koude winters zorgen ervoor dat het vele vocht in de muren uitzet, waardoor het plamuur in grote plakken van de muren komt zetten. Veel ramen zijn gebroken: squatters en souvenir-zoekers breken zo nu en dan in in de plek waar vroeger niemand uit kwam. Ondanks dat is het nog steeds lastig om de gevangenis in te komen. Het complex wordt nog steeds constant bewaakt (al is het door een man of twee) en is omringd door een hoge muur met prikkeldraad. De nodige relicten uit de soviet-tijd maken het complex af en toe goed angstaanjagend. Het zou er dan ook spoken. Zo zouden er ooit twee graffitispuiters zijn gevonden die na een nacht in de verkeerde kamer volledig doorgedraaid en met grijze haren naar het ziekenhuis moesten worden afgevoerd.

Sinds een paar jaar is er een museum in een van de vleugels, en af en toe worden er feesten gehouden, maar door de doolhof-eigenschappen van het gebouw wordt de rest nauwelijks gebruikt. Af en toe wordt er dan een rondleiding in gegeven, en als toeristen bereid zijn wat meer te betalen, dan kunnen ze ook meemaken hoe het was om als ‘gevangene’ binnengeleid te worden. Ze worden dan gewassen, gefotografeerd en op een cel gezet. Gelukkig voor hen hoeven ze niet de nacht mee te maken, maar zitten ze aan het eind van de dag gewoon weer lekker aan een stevige Estse maaltijd met een glas Schnapps.

This slideshow requires JavaScript.