Dag 2, 12 april Japanneren in St. Petersburg

Ietwat eenzaam werd ik wakker in mijn kamer, hoog boven de suburbs van Sint Petersburg. Vandaag zouden we een tour door de stad krijgen. Haastig kleedde ik me aan en vertrok ik naar beneden, om nog snel wat mee te kunnen pakken van het uitgebreide ontbijtbuffet van het hotel, om daarna onze bus in te gaan. Wat ik niet wist, is dat onze tour Japannerstyle zou gaan: foto’s maken vanuit de bus en weer verder.

IMG_4665

‘Lekker’ vroeg reed de bus de stad in, om zo de St. Peterburgse verkeersopstoppingen te ontwijken. In een rap tempo hoestte onze gids allerlei details over de omgeving op. Standbeelden, Nevsky Prospect, straten, gebouwen, op een gegeven moment waren we de weg helemaal kwijt. Tussen de auto’s door baande onze bus zich een weg naar de eerste fotostop. Een of ander kerkcomplex. Geen idee welke. Vijf minuten de mogelijkheid om over de parkeerplaats heen een foto te maken.

Snel gingen we door naar het stadscentrum langs de Neva. De bus reed langs de Admiraliteitswerven, langs monumenten uit de Sovjettijd, verder terug naar de dagen van Tsaar Peter de Grote. Bij de Saint Isaacs Kathedraal weer een fotostop: we mochten de Kathedraal van een afstandje fotograferen. Vervolgens als een kudde Japanse toeristen weer de bus in, om aan de andere kant van de Kathedraal te stoppen. “Now we go into Cathedral, thirty minutes”, aldus onze tourguide.

De Kathedraal kreeg het toch voor elkaar om me te verrassen. Het gebouw met zijn gigantische gouden koepel is in veertig jaar gebouwd, maar met een hoeveelheid details die vele mensenlevens aan werk moet hebben gekost. Het gebouw is ruim honderd meter hoog en ook van binnen zijn de architecten bepaald niet zuinig geweest qua details, zoals is te zien is op de foto’s hieronder.

This slideshow requires JavaScript.

Een ruim halfuur later zaten we weer in de bus, om een rondje te maken langs het Peter en Paul’s-Fortress, langs de oude beurs (Bourse) en de overwinningszuilen daarvoor, naar de Aurora, het schip waar volgens de Soviets de Oktoberrevolutie van 1917 begon –“Now, everybody, please take pictures, five minutes”- , langs de Efteling-achtige Церковь Спаса на Крови, the Church of the Savior on Spilled Blood naar onze lunchplaats ergens langs een of andere kanaal in de binnenstad. Vervolgens haastten we ons over het Дворцо́вая пло́щадь (Dvortsovaya Ploshchad, Palace Square) naar de Hermitage in het oude Winterpaleis. Een paar uur later stonden we weer buiten, na een sprint door de enorme kunstcollectie. Een museum waar ik rustig een dag of wat in door zou kunnen brengen.

This slideshow requires JavaScript.

Daarna bracht de bus ons naar het Моско́вский вокза́л, vanwaar later die avond met de nachttrein naar Moskou zouden vertrekken. Tourleider Alina regelde snel nog even een korting bij het bagagedepot, zodat we even van onze bagage waren verlost. Met een paar man gingen we nog even op zoek naar een plek om te eten, waardoor we uiteindelijk eindigden bij de Кроликбар, de “konijnbar”. Prima eten, bizar interieur (alle schilderijen zijn voorzien van konijnenoren) en de serveersters lopen rond met konijnenoren en staart.

To Moskou

Na het eten snel door naar de supermarkt om voer voor in de nachttrein in te slaan. Op het perron kreeg onze gids het met veel gedoe voor elkaar om ons allemaal langs de Prodovnik de trein in te krijgen. De helft van de groep had nog nooit in een nachttrein geslapen, laat staan een Russische. Het groepen vormen was een moeizaam, luidruchtig en nerveus proces, en ook het zelf kiezen en opmaken van de bedden was voor iedereen even wennen. Binnen wachtte ons een verrassing: de trein was een ‘open-plan’ slaapwagon, waarin er geen afgesloten coupes waren. En, ter verhoging van de vreugd, zaten er ook nog een aantal Russen tussen de 45 internationale studenten die geenszins van plan waren om ook echt te gaan slapen. Vijfenveertig losgeslagen internationale studenten, op naar Москва.

This slideshow requires JavaScript.