In mijn periode in Estland heb ik natuurlijk wel wat voor ‘de samenleving’ gedaan. Samen met een groepje internationale studenten deed ik mee aan de Estse “Let’s Do It”-dag, waarop de Esten de handen uit de mouwen steken voor een landelijke voorjaarsschoonmaak. Bermen, parken en landerijen worden op die manier bevrijd van alle rotzooi die er gedurende de winter is komen te liggen.

Het evenement kent zijn oorsprong in 2008 en is inmiddels een wereldwijd bekend fenomeen. In 2012 waren er in 96 landen miljoenen deelnemers.

ESN Tartu had zich ook ingeschreven om mee te doen. We zouden met z’n allen het terrein van een oude boerderij bij Jõgeva gaan opknappen. Op vier mei vertrokken we op zaterdagochtend met een klein busje naar een klein dorp in de buurt van Jõgeva.

De boerderij komt uit het begin van de twintigste eeuw. De huidige eigenaars kochten het gebouw toen het al vijf jaar onbewoond was, met als doel er een soort van historische boerderij met evenementenlocatie van te maken. Ze willen de boerderij restaureren in de stijl van de jaren ’20, de hoogtijdagen van de Eerste Estse Republiek. Maar daarvoor moest wel eerst het terrein aangepakt worden, waar de resten van vijf jaar bederf en verval lagen. Met schoppen en harken gingen we aan de slag om het terrein weer vlak te maken.

Tijdens dat werk vonden we van alles: koeienschedels, héél veel botten, fietsbanden, oude langlaufschoenen, allerlei potjes , heel veel glasscherven en een hoop onduidelijke zooi.

We werden trouwens ontvangen met Estse koek, koffie en limonade en aan het einde van de dag werd de dag afgerond met een veel te zware klassieke Estse maaltijd. Aardappelen en groente, overgoten met dillesaus.

This slideshow requires JavaScript.

Lekker hossen

De maaltijd ging gepaard met de nodige Estse Vodka, een warmmakertje voor de namiddagdag: volksdansen. De bewoners hadden een muzieklerares met een accordeon opgetrommeld, waarna we in paren aan de slag moesten. Met drie Vodka achter de kiezen wil dat wel.

Tegen de avond gingen we terug naar Jõgeva, waar we nog snel een rondleiding kregen door de muziekschool, opgedragen aan een Estse pianist. Daarna vertrokken we in de laatste avond zon met de bus terug naar Tartu, verbrand , vermoeid, maar voldaan. We hadden iets gedáán.