Exit Baltics

Na twee dagen bijkomen in Vilnius, werd het op vier juli dan echt tijd om langzaamaan op huis aan te gaan. Een paar kilometer dichter bij huis, tenminste, en dus vertrokken we naar Białystok, Polen.

We stonden vroeg op, zodat we na het wafelontbijt nog snel even de Gediminias Hill konden beklimmen. Vanaf de heuvel valt het op hoeveel kerkentorens er eigenlijk boven de stad uitsteken: in een snelle telling kom je makkelijk uit op 21 stuks. Op weg naar het station haalden we even een halve kilo verse Litouwse aardbeien voor in de trein bij de markt. Een beetje weinig misschien voor een treinrit van negen uur, maar ach, dat scheelt ook weer rode vingers.

This slideshow requires JavaScript.

Bij Sestokai, net voor de Poolse grens moesten we overstappen op een bus: ook in Litouwen plannen ze de werkzaamheden juist op het moment dat je met de trein moet. In een oude stadsbus crossten we over zandweggetjes door het Litouwse platteland. Bijna alle passagiers kwamen van buiten Europa, dus die hadden de ervaring van hun leven.

Net over de grens werden we op de veel comfortabelere Poolse intercity naar Suwałki, Białystoken Warszawa gezet, de trein die ik in januari ook had gebruikt op mijn reis naar Tartu.Een raar gevoel: toen reed ik nog in mijn eentje in een veel te warme trein door een wit landschap.

This slideshow requires JavaScript.

Welkom in industriestad Białystok

Tegen zes uur ’s avonds rolde onze trein eindelijk door de voorsteden en industriegebieden van Bialystok. Bialystok zag er vanuit de trein niet al te fraai uit: schoorstenen en flats bepaalden het grootste deel van de skyline. Op het station werden we opgewacht door Izabela, een van mijn Erasmus-maatjes uit Tartu. Nerveus leidde ze ons snel rond door de stad en bracht ons naar de flat die een vriend van haar beheerde: daar konden we die avond wel slapen. Zijzelf zou daar ook gaan zitten, want eigenlijk woonde ze in een dorpje 30 kilometer verderop. Maar voor ons wou ze graag wat tijd vrij maken. Ze nam ons mee naar een typisch pools restaurant, Zubrovka. Daar werden we volgestopt met nog meer vet eten, Poolse dumplings en stoofpot dit keer. Uiteraard werd er een echte Bisongrasvodka gedronken en werden we getrakteerd op brood met buikvet en augurken. In een piepschuimen doosje kregen we de etensresten mee.

Białystok heeft onder de Polen ook wel de bijnaam “Versailles”, vanwege het grote Branicki-paleis midden in de stad met de omliggende Franse en Engelse tuinen, dat in 1697 werd gebouwd door Jan Klemens Branicki. Białystok heeft sowieso veel parken. Zo is volgens wikipedia 32% van de oppervlakte van de stad bedekt met park. In een van die parken is een kleine dierentuin te vinden met onder andere de echte Poolse Bizons, waar de Zubrovka-vodka naar vernoemd is. Verder heeft Białystok een leuk stadsplein met een oude kerk en een zwik cafés, waar we natuurlijk ook even het Poolse bier uitprobeerden. Volgens Izabela is Białystok in vijf jaar gigantisch veranderd: de wegen zijn volledig vernieuwd, de oude flats zijn opgeknapt en er zijn gigantische nieuwe kerken en winkelcentra gebouwd. Allemaal vernieuwingen die voor het grootste deel uit een EU-potje betaald zijn, volgens haar.

Maargoed, tijd om naar bed te gaan. Hoewel, Izabela gaat nog even studeren. En wij gaan morgen naar Krakau.

Etappe II: Vilnius-Kaunas-Sestokai-Suwałki-Białystok 344 km, 6 uur