De volgende ochtend…

…moesten we al weer vroeg op. De vriend van Zsuzsy moest vroeg aan de slag op de werkplaats en zijzelf zou vroeg in de ochtend de bus terug naar Slowakije nemen, dus was het ook tijd voor ons om weg te gaan. We namen de trein naar het Balatonmeer, waar we ons goed vergisten in een station en na een hoop gedoe per bus en te voet alsnog op de juiste plaats aankwamen.

Blauw

Met een pontje staken we het enorme, kobaltblauwe meer over naar het kloosterdorpje Tihany. Ook voor de pont gold: studentenkorting. Daarna gingen we naar een privéstrand om nog even in het heerlijke meer te gaan zwemmen. Ook hier: studentenkorting. Toen haalden we een ijsje: helaas géén studentenkorting.

Tihany zelf is trouwens wel tof. Er staat een oud klooster en er zijn vulkanische actieve grotten. Daarnaast staat Tihany bekend om de pepers, hoge huur en lavendel, schijnt.

This slideshow requires JavaScript.

Glas, gas en gruis

Na een lange dag op het strand en in het dorp namen we de trein terug naar Budapest, naar het Grund Hostel. En het Grund Hostel was ruk. Echt ruk. Zelfs voor acht euro per nacht. Het stonk verschrikkelijk, er waren geen matrassen, geen dekens en geen kluisjes, terwijl dat wel op de website stond. Er stond een groot LCD-scherm op het fornuis: de keuken werd niet gebruikt. Tot overmaat van ramp moesten we de kamer delen met een luid snurkende oude vent. Nou zijn wij wel wat gewend, maar we waren doodmoe van de lange dag. Toen de bar/receptiejongen zich er bar weinig van aantrok, was de druppel vol: Antine ontplofte. De jongen achter de bar deinsde terug: er bleek ineens van alles mogelijk: we kregen een kamer met matrassen én ‘kluisjes’. Dat het raam niet dicht kon, de geiser in de badkamer geen gasafvoer had, er los glas in de badkamer lag en we de verkeerde kamersleutel hadden gekregen, wisten we nog niet.

Manager: “I wouldn’t like to stay here myself”

De volgende ochtend werden we gewekt door vallend gruis dat in onze bedden: bouwvakkers liepen voor onze ramen over steigers. We wilden ons geld terug. “It happens regulary that people don’t like our hostel”, vertelde de jonge eigenaresse ons. “I wouldn’t like to stay here myself. I’ll send you to a hostel most people like better.” We waren verbijsterd.

This slideshow requires JavaScript.

Het volgende hostel was inderdaad beter. Veel beter. Het Mandarin hostel werd gerund door mensen die amper Engels spraken, maar we hadden er een mooie tweepersoonskamer voor 25 euro per nacht en de keuken was geweldig. Tijd om écht uit te rusten. ’s Avonds gingen we nog even de stad in om een paar van Budapests fameuze ruin-bars te verkennen en genoten we van het prachtige uitzicht over de Duna. Je kunt goed stappen in Budapest. Aanraders zou ik kunnen opnoemen, maar dan ben ik nog wel even bezig. Kijk voor een overzicht maar gewoon hier. Antine was meteen verkocht: “ik moet maar eens gaan kijken welke opleidingen ze hier hebben”, bedacht ze.

This slideshow requires JavaScript.

Lekker zwerven

De volgende dag namen we de tijd om de stad te verkennen. Ik wilde naar het Memento Park, waar allerlei beelden uit de Sovjet-tijd staan opgesteld. Helaas is dat best een lange rit, dus we besloten om maar gewoon weer een Free City Tour te volgen. En die was saai, maar nuttig. Na de tour spraken we nog over de Hongaarse politiek en corruptie. “I just don’t trust my government anymore”, verzuchtte onze gids. “I used to go voting every time there were elections, but right now, I’ll just let it go.”

We wandelden zelf nog even door de hoge stad, liepen over de mooie brug bij het Margi-eiland (Margisziget) en gingen naar het heerlijke Varosliget-park om nog even een paar uur te kunnen luieren. Helaas hadden we geen geld om nog even langs de thermen te gaan. Dat is iets voor volgend jaar.

Morgen gaan we naar het échte onbekende: op naar Roemenië.

Voor vervoer met de trein in Hongarije, twee tips:

– Om je treinrit te plannen, gebruik de MAV-START Elvira planner. Hiermee kun je ook tickets kopen. Let er in Budapest op dat je het juiste treinstation pakt, want dat kan nogal verwarrend zijn. In het algemeen vertrekken de internationale treinen vanaf Budapest Keleti-pu of Kelenfold.

Tihany is te bereiken via station Balatonfüred, zo’n 130 km vanaf Budapest, ongeveer tweeënhalf tot drie uur per trein.

In Hongarije hebben ze weer overal studenten- en jongerenkorting voor, zo ook voor de trein en bus. Officieel geldt dat alleen voor Hongaren en studenten aan een Hongaarse onderwijsinstelling, maar dat weten de Hongaren achter het loket vaak niet. Alles waar ‘University’ en ‘Student’ op staat, maakt genoeg indruk. Eén keer lieten we onze collegekaarten zien aan de jongen achter het loket. Antine gaf haar rijbewijs mee, om zichzelf te identificeren, want op haar collegekaart stond geen foto. “This is not a good studentcard”, vertelde de jongen terwijl hij naar Antine’s collegekaart wees. We begonnen alvast te balen toen hij doodserieus naar het rijbewijs wees en zei: “But this one is, it has a picture.” Bij controle hebben we geen enkele keer problemen gehad, al accepteerden ze mijn ISIC-card sneller dan Antine’s fotoloze collegekaart. Zij moest zich telkens weer identificeren.