En natuurlijk was onze trein wéér vertraagd…

Officieel hadden we om 05.10 aan moeten komen in Belgrado. Niet dus. Rond die tijd waren we nog ergens op een uur afstand van de Servische hoofdstad. Tegen zevenen reed de trein dan eindelijk het grote, vervallen station van de stad binnen.

Daarna namen we een van de eerste bussen naar ons hostel. Tenminste dat dachten we, maar ik had me in naam en adres vergist. Balen, maar hé het is nog vroeg en hadden per slot van rekening wel even mooi een rit van ruim 300 kilometer dwars door Servië en Bulgarije achter de rug. Met een flinke wandeling en zoektocht (waar is WiFi als je het nodig hebt…) kwamen we dan eindelijk aan bij het Belgrade Shine Hostel, een omgebouwd appartement achter in een donker flatgebouw. We konden meteen ons bed, maar er was er tijdelijk maar één vrij. Dat maakte ons niet uit, we vielen tegen elkaar aan in een diepe slaap. Even bijslapen.

“When I saw you guys sleeping together, I just couldn’t get it over my heart to seperate you guys. Here, take the double-room!” De eigenaar van het hostel drukt ons de sleutel van de tweepersoonskamer in onze handen. We mogen er in, zonder hogere prijs. “It’s free ’till the day after tomorrow anyway”, verklaart hij. Wow. Gastvrijheid.

Drie dagen Belgrado

We haalden wat eten op de markt, haalden koffie en liepen door Belgrado. In drie dagen bezochten we niet alleen de Knez Mihailova, het grote, maar gezellige Kalemegdan fortpark, de niet heel boeiende Sint Sava-Kathedraal en de Београд зоопарк, de beruchte Belgradose dierentuin,  maar zwommen we ook bij Ada Ciganlija, een eiland in de Sava-rivier waar letterlijk héél Belgrado verkoeling zoekt als het tussen 12 en 6 in de stad niet meer uit te houden is, de oude ‘boheemse’ buurt Skadarlija en natuurlijk de party-boten in de Sava.

Want feesten, dat kunnen de Serviërs. Belgrado is volgens The Times en zelfs de Australische Sydney Morning Herald de beste plek om uit te gaan. Dat kan, maar de afstanden zijn wel gigantisch, en je moet de juiste bars wel weten te vinden. Niettemin zijn de partyboten aan de Sava en de gezellige straatjes met Roma-bands in Skadarlija sowieso het bezoeken waard.

This slideshow requires JavaScript.

Dieper in het oude Joegoslavië

Na twee nachten in het Shine hostel (met zijn kleine keukentje en gastvrije hosts) besloten we weer verder te gaan. Op naar Montenegro!

Weer zo’n land dat tot mijn verbeelding spreekt. Montenegro is als land ontstaan in 2006, toen het zich losmaakte van de republiek Servië-Montenegro, dat weer een overblijfsel was van het door oorlog verscheurde Joegoslavië. Ver daarvoor is het land overheerst door Servië, het Ottomaanse Rijk, de Republiek Venetië en het Oostenrijk-Hongarije van de Hapsburgs. Maar niet alleen de geschiedenis is interessant; ook het land is prachtig. Maar daarover later meer.

Onze trein, de IC 431 “Tara”, stond al klaar langs het perron. Wij vonden ons plekje in een oude eersteklas coupe, wat geen probleem was, want in Servië is er geen klasse verschil meer. Iets te laat vertrok de trein voor een negen uur lange rit dwars door Servië en Montenegro, die misschien wel de mooiste treinreis van mijn leven is.

Tips voor Belgrado

In Belgrado zitten hostels vrij snel vol: vooraf boeken is aan te raden! Verder is het handig om te weten dat de toegang tot de partyboten begint vanaf 250 Servische Dinar, zo’n 2,50. Drankjes kosten vaak iets minder. Soms is er sprake van face-controll. De nachtbussen worden gerund door prive-maatschappijen, deze controleren heel streng en zijn stukken duurder dan de normale dagbussen en -trams.

In het openbaar vervoer in Belgrado wordt na 16 uur niet meer gecontroleerd. Van buitenlanders die met de bus of tram gaan, wordt eigenlijk niet verwacht dat ze snappen hoe het openbaar vervoer werkt. Bij een controle kom je er vaak met een instructie of waarschuwing vanaf, maar dat is geen garantie dat ze dat altijd doen. In Belgrado wordt gewerkt met een soort van papieren OV-chipkaarten, met een bepaald tegoed.

Ondanks dat de Servische Spoorwegen met korte treinen rijden, betekent dat niet dat er genoeg plek is op de lange afstandritten naar de grote steden of buurlanden. Voor lange reizen is het slim om te reserveren. Dat kan online, maar het handigste is om dat gewoon via Wasteels of het loket te doen: dan weet je zeker dat je je ticket in handen hebt.