Mijn naam is Floris van Bodegraven, ik ben een vierentwintigjarige student uit Utrecht. Van januari tot juli 2013 verruilde ik mijn rustige leventje in Utrecht voor een half jaar in het buitenland. Ik vertrok per trein naar Estland om daar een half jaar aan de Universiteit te gaan studeren. Van de natte winter naar de ijskou, van het dichtbevolkte Utrecht naar het veel kleinere Tartu.

CIMG7385

Waarom Estland?

Estland is niet de meest logische plek om een half jaar te gaan studeren. Het ligt ruim 2000 kilometer van Utrecht verwijderd, in een land dat qua oppervlakte net wat groter is dan Nederland, maar bevolkt wordt door minder dan een half miljoen mensen. Ter vergelijking: in Zuid-Holland wonen ruim drieënhalf miljoen mensen. Daarnaast is het Ests een Finoegrische taal en daarmee compleet verschillend van het Nederlands, Engels, Duits, Frans of Russisch.

Maar voor mij belichaamde Estland het onbekende. Want zeg nou zelf: wat weet de gemiddelde Nederlander over Estland? De andere bestemmingen waar ik via de HU heen kon, lagen in regio’s waar ik al geweest was of waarschijnlijk toch nog wel een keer zou komen. Denk aan Barcelona, Milaan. Leuke bestemmingen, maar weinig origineel. Estland, als ex-USSR-land, is een land dat volop in ontwikkeling is en vormt een prima springplank voor andere interessante bestemmingen. En, helemaal leuk: ik zou de eerste student vanuit de Utrechtse School voor de Journalistiek zijn die een half jaar in Estland zou gaan studeren.

Maar dat zijn alleen de oppervlakkige redenen. Estland is om meerdere redenen interessant. Estland is sinds 1991 onafhankelijk van zijn grote buur, Rusland. Het kleine landje met zijn ongeveer 1,3 miljoen inwoners werd in 2004 lid van de Europese Unie, 2010 lid van de OESO en in 2011 voerde het de euro in. Estland wil zichzelf profileren als brug tussen Oost en West, maar neigt veel naar Scandinavië en West-Europa. De Estse president Tomas Hendrik Ilves hield in 2006 een toespraak met als titel “Estonia as a Nordic Country”, waaruit blijkt dat de Esten zichzelf écht niet als Slavisch of voormalig Sovjetland zien. Deze houding stuit nog wel eens op onbegrip in de andere Baltische Staten. In de eenentwintig jaar dat het land onafhankelijk is, heeft het een gigantische sprong vooruit gemaakt. Estland heeft zich naar eigen zeggen ontwikkeld tot een e-society: burgers kunnen er zelfs online stemmen.  Toch heeft Estland nog te kampen met problemen als armoede en discriminatie van de Russische minderheid in het land. Ook thema’s als zorg voor ouderen en armen zijn er nog onderbelicht.

Wat kom ik hier doen?

In Estland zal ik voornamelijk gaan studeren aan de Tartu Ülikool, de oudste Universiteit van Estland. Met het oog op de regio heb ik me ingeschreven voor vakken als ‘International Law and Human Rights in Russia’, ‘Transitional and International Law in Central and Eastern Europe’, ‘Media in Russia’ en ‘Baltic Political History’. Daarnaast ga ik mijn talenkennis wat opschroeven door me ook een half jaar op het Russisch te storten, en doe ik daarnaast nog wat Ests, een volledig andere taal. Of ik ooit die onmogelijke uitspraken onder de knie zal krijgen moet nog blijken.

Hieronder zijn alle posts te vinden die ik schreef over Estland:

Dag 7 – De laatste etappe, Riga – Tartu

Rondje Tartu

Weekendje Tallinn

National Independence Day in Tallinn

Rondje Tartu II

Snapshot: Straatlanglaufen in Tartu

An in Estland

Talinn II: Pubs and prisons

Snapshot: Tartu II

Tim in Estland I – Lokale (schiet)cultuur opsnuiven

Tim in Estland II – Rondje Lahemaa National Park

Estse verkenningen: Fifth Season

Let’s Do It-day

Tudengi Päevad – de meest bizarre tijd in Tartu

Op krukken naar Riga

Snapshot: Kevad Tartus, eindelijk lente in Tartu

Rennen op Hiiumaa

Bezoekje aan dé Brouwerij van Tartu: A. Le Coq

Snapshot: AHHAA in Tartu

Reizen door Estland: de trein

Retourtje Narva

Jäänipäev in Estland

Tartu Huvästi, Tere Euroopa