Ik had…

…terug naar Nederland kunnen vliegen, dan was ik in een dag, misschien een halve dag zelfs, alweer terug geweest in mijn eigen stekkie in Nederland, mijn ‘stadsie’ Utrecht of mijn geboorteplaats Delft. Maar zoals ik al eerder op dit blog zei, hou ik niet van vliegen. Als het qua tijd even kan, ga ik liever op andere manieren naar mijn plaats van bestemming. Niet dat ik bang ben om te vliegen, maar ik wil gewoon mijn eigen route kunnen kiezen. Zeg nou zelf, vliegen is saai.

CIMG8208

En bovendien verlangde ik naar zee, snakte ik naar bergen, stond ik te springen om weer steden te gaan verkennen. Het voor mij al weer een half jaar geleden sinds ik een serieuze reis had gemaakt. Of wacht, nee, ik was vanuit Estland al naar Lapland, Letland en Rusland geweest. Maargoed, zo ver oostelijk als nu zou ik niet snel meer zitten. Reden om van de mogelijkheid gebruik te maken, zou ik zeggen.

Mijn plannen waren redelijk ambitieus. Ik wou in één maand tijd van Estland via Istanbul naar Nederland reizen, over land, een reis van zo’n vijfenhalfduizend kilometer. Het ging niet zoals ik gepland had. Vanaf vandaag zal ik ongeveer dagelijks vertellen over hoe die reis zou verlopen.

Etappe I: Tartu huvästi, tere Euroopa

Rondhangen I: Vilnius II & Trakai

Etappe II: Naar Polen: Białystok

Etappe III: Warschau en Krakau

Etappe IV: To Hungary

Rondhangen II: Balaton & Budapest

Etappe V: Nachttrein naar Roemenië

Rondhangen III: Twee nachten op de Neguio

Rondhangen IV: Bucuresti

Etappe VI: Twaalf uur in София/Sofia

Rondhangen V: Belgrado

Etappe VII: Over het dak van de Balkan – Montenegro

Rondhangen VI: Kotor

Etappe IIX: Naar Sarajevo

Etappe IX: Naar Sarajevo, poging II

Rondhangen VII: Sarajevo

Etappe X & Rondhangen IIX: Mostar

Etappe XI: Dalmatische hitte

Rondhangen IX: Zon, zee en kiezelstrand in Split

Etappe XII: Dertig uur in de trein