Archives for posts with tag: nachttrein

De volgende dag bleek dat de zonneschade wat heftiger dan gedacht: het deed pijn, en flink ook. In eerste instantie waren we van plan om vandaag, de 24ste, naar het Svaneti-gebied in het Caucasusgebergte te vertrekken. Met een verbrande rug was een vierdaagse trektocht toch ineens een stuk minder aantrekkelijk.

img_3001

In de “Armenia”, ergens tussen Samtredia en Tblisi. 

Plan B: naar Armenië 

We besloten een plan B op te zetten: met de nachttrein naar Yerevan, de hoofdstad van Armenie, tot we genoeg hersteld waren om weer vier dagen in de volle zon te kunnen gaan lopen. Met name Tristan voelde zich belabberd.

Op naar het kantoor van de Georgische spoorwegen dus. Helaas kwam ik er daar achter dat ik alleen mijn eigen paspoort bij me had, waardoor ik geen tickets kon boeken. Terug naar het hostel dus, om vanaf daar onszelf met alle bagage in een Mashutka te proppen en naar het station te rijden. Voor 54 Lari per persoon (iets meer dan 20 euro) kregen we een enkeltje voor de dagelijkse trein van 15.35 uur naar Yerevan, derde klas.

En dat hebben we geweten. Read the rest of this entry »

From Russia with Love

Toen onze trein, de IR 383 “Bulgaria Express”, tegen kwart over twaalf ‘s nachts eindelijk het Buchuresti Gara Nord binnenliep had hij  op zijn weg vanuit Moskou/Москва al een uur vertraging opgelopen. Op zich bewonderenswaardig voor een trein die er al ruim 1750 kilometer op heeft zitten.

Zodra de trein tot stilstand kwam, kwam de massa backpackers en Roemenen op het perron in beweging. Russen, Oekraïners en Moldaven stroomden de trein uit terwijl wij op zoek gingen naar onze wagon. We hadden een couchette gereserveerd, maar we waren verrast toen we uiteindelijk voor een grote Russische wagon stonden, het type dat ik kende van de nachttreinen waar ik in Rusland al verschillende nachten in had doorgebracht. Een Russische Prodovnik controleerde onze kaarten en bracht ons naar onze bedden.

En die waren verrassend luxe. Twee heerlijk zachte matrassen met dito dekens in een gezellig, maar ontzettende klassiek uitziende coupe. We deelden de coupé met een Amerikaan en een Bulgaarse die naar haar kantoor in Sofia ging, omdat er in het weekend geen vluchten van Bucuresti naar Sofia zijn, waardoor ze dan maar met de trein moest.

Piepend en krakend reed de trein het station uit, op naar nog meer onbekend gebied voor mij: Bulgarije.

Read the rest of this entry »

Daar stonden we dan, onvoorbereid om tien uur ‘s avonds op Bucuresti Gara Nord. We hadden geen hostel en geen idee waar we heen moesten. We besloten gewoon maar de hostels uit de Lonely Planet na te bellen, maar dat bleek niet zo’n succes: alles zat vol.

Gelukkig kreeg ik via via het nummer van het Holiday Hostel, een klein hostel net buiten de Boekarestse binnenstad. Het bleek alleen nogal een uitdaging om het hostel te vinden: het bleek in een villa in een wat nare achterwijk van de stad te zijn, maar we werden gastvrij ontvangen. Prima hostel, heerlijke douches.

Alleen: we hadden geen eten meer en er was nergens een supermarkt te vinden. Dus moesten we maar naar het uitgaansdistrict, om daar om twaalf uur ‘s avonds nog even een kebab met yogurt te pakken. Even opladen…

Sovjetflats & het een-na-grootste gebouw van de wereld

Read the rest of this entry »

Into the unknown: Roemenië

Iets voor twaalven stonden we weer met onze rugzakken in de enorme monumentale hal van het Budapest Keleti-pu station. We hadden een groot deel van onze dag doorgebracht met het zoeken naar een internetcafé en het kopen van Interrailtickets: we waren dat gestress om treinkaartjes te kopen zat. De rest van de tijd hebben we geïnvesteerd in het oppikken van gratis blikjes cola en lekker eten inslaan voor de reis naar Sibiu, Roemenië. We zouden om 23.30 uit Budapest vertrekken en de volgende dag om 09.29 in Blaj aankomen. Even wachten op de volgende trein en door naar Sibiu, waar we om 11.59 zouden aankomen, stelden we ons zo voor.

De lange nachttrein stond klaar in het geelachtig verlichtte Keletip-pu station. We lieten onze ticketes zien aan de wagenbegeleider en wurmden ons met onze backpacks naar binnen. We deelden onze coupé met een jong Tsjechisch stel dat twee weken lang de bergen in zou gaan en twee oude Roemeense dames die in Oostenrijk een baantje hadden. We maakten onze bedden op, spraken nog wat met onze coupe-genoten, keken op onze buik naar de verdwijnende lichtjes van Budapest en gingen slapen.

Romanian Morning

De volgende morgen waren we bij lange nog niet waar we wilden zijn. Het was al bijna licht toen we de grensovergang bij Curtici overstaken en toen de zon al een poos op was waren we dan wel Arad voorbij (of misschien waren we er nooit langsgekomen), maar bij Blaj waren we nog lang niet. De trein reed op een slakkegang door het extreem groene Roemeense landschap. De topsnelheid zal af en toe tegen de 80 kilometer per uur zijn geweest. We wisten toen nog niet dat het nóg langzamer kon.

IMG_7353

Read the rest of this entry »

Dag 5, 15 april Theemokje leggen

Zo’n dertig kilometer voor Pskov word ik wakker, als de trein even midden in het bos stilstaat. Ik nestel me tegen het raam aan en zie de zon een dappere poging doen om door de wolken te breken. Hier en daar liggen nog grote plakken sneeuw, maar de dooi heeft gisteren duidelijk ingetreden.

Vandaag komen we aan in Pskov, een middelgrote provinciestad dicht bij de Estse grens met een rijke geschiedenis en een zichtbaar armer heden. Met haar ruime 200.000 inwoners is het een stuk groter dan haar zusterstad Tartu. Volgens Wikipedia heeft de stad ook een stedenband met Nijmegen. Geen idee of ze daar wat mee doen. Als de trein langzaam Pskov binnendendert zie ik het Rusland zoals ik het me had voorgesteld. Of eerder, zoals ik me Wit-Rusland of Oekraïne had voorgesteld: vervallen, stoffig, vervuild, armoedig. Afgeragde auto’s op slechte wegen, mensen die tussen de sporen doorscharrelen en vervallen fabrieken die duidelijk nog op kolen draaien.

Read the rest of this entry »

Dag 4, 14 april In het Kremlin

De dag startte met wéér zo’n gigantisch ontbijt in het hotel: pannenkoeken, salades, allerhande koek en gebak, gebakken eieren, cruësli, cornflakes en nog wat onbestemde, onherkenbare zaken.

Daarna gingen we weer met de bus de stad in, naar het Kremlin. Tja, het Kremlin. Voor mij zo’n plek die ik alleen in films en in Metro heb gezien. Ik had nooit verwacht dat het centrum van die andere ex-supermacht zó stil kon zijn.

IMG_4892

Bij de ingang van het Kremlin werd ik nog even tegengehouden: ik had nog een Zwitsers zakmes in mijn zak zitten. Niet dat je daarmee even snel Putin kan omleggen, maar toch, ik moest hem naar de bagageopslag brengen. Gids Alina was niet blij. Read the rest of this entry »