Dag 5, 15 april Theemokje leggen

Zo’n dertig kilometer voor Pskov word ik wakker, als de trein even midden in het bos stilstaat. Ik nestel me tegen het raam aan en zie de zon een dappere poging doen om door de wolken te breken. Hier en daar liggen nog grote plakken sneeuw, maar de dooi heeft gisteren duidelijk ingetreden.

Vandaag komen we aan in Pskov, een middelgrote provinciestad dicht bij de Estse grens met een rijke geschiedenis en een zichtbaar armer heden. Met haar ruime 200.000 inwoners is het een stuk groter dan haar zusterstad Tartu. Volgens Wikipedia heeft de stad ook een stedenband met Nijmegen. Geen idee of ze daar wat mee doen. Als de trein langzaam Pskov binnendendert zie ik het Rusland zoals ik het me had voorgesteld. Of eerder, zoals ik me Wit-Rusland of Oekraïne had voorgesteld: vervallen, stoffig, vervuild, armoedig. Afgeragde auto’s op slechte wegen, mensen die tussen de sporen doorscharrelen en vervallen fabrieken die duidelijk nog op kolen draaien.

Read the rest of this entry »