Archives for posts with tag: Riga

In de nacht…

…van 2 juli was het dan eindelijk zo ver: ik verliet Tartu. Sterker nog, ik verliet Estland. Na twee biertjes te hebben gedronken in Kivi aan de Rüütli Tänav en mijn vele één, twee en vijf eurocent muntjes in de fooienpot te hebben gemikt, prikte ik mijn gestolen Estse vlaggetje in de berm en liep ik met bagage en al naar het Bussijaam. Tijd om te vertrekken.

IMAG0639

Read the rest of this entry »

Kedeng kedeng in Estland (en de andere Baltische Staten)

Hoewel ik in Estland meestal de bus gebruik om het land door te komen, lukt het ook prima zonder bus. Grof gezegd zijn er drie andere opties: per huurauto, per trein of liftend.

IMAG0429

Met Tim maakte ik mijn eerste treinrit door Estland, op de belangrijkste spoorlijn van het land, Tallinn-Tartu. Na een lang en zwaar weekend wilden we wel eens even lekker rustig kunnen slapen tot we in Tartu aankwamen. Prima te doen, moet ik zeggen.

Read the rest of this entry »

Met acht man naar Riga, dat kan nooit goed gaan. Toch deden we het, want Julian en Lucas zouden ons gaan verlaten, terug naar Nederland. Reden voor een afscheidstrip. Met twee Duitsers, een Amerikaan en vijf Nederlanders.

Grouppic

Over Riga heb ik al veel verteld, dus ik vertel hier alléén de dingen die ik nog niet eerder verteld heb.

Read the rest of this entry »

Tja, over Riga heb ik al een keer verteld, dus ik zou er relatief kort over kunnen zijn dit keer. Antine en ik zaten drie nachten in het Riga City Hostel in Riga. Gezellig klein en betaalbaar hostel met een ingang in de McDonalds, maar het had niettemin prima kamers, een ietwat krappe keuken en leuke mensen achter de balie. Maar dat is allemaal niet interessant. Wat we in en om Riga uitvraten wél!

Cross-country in een USSR-scooter-op-vier-wielen

Op zaterdagmorgen 11 mei hadden we een auto van PanCars Rent-a-Car gehuurd. ’s Ochtends vroeg stond eigenaar Imants Pankars al met zijn wildbeschilderde Fiat 126 “Ginger” letterlijk op de stoep. Hij scheen zich er geen moment druk om te maken en legde zonder haast uit hoe ik zijn grappige voertuig moest besturen. “You’re gonna love this car”, lachte hij toen ik me met moeite in het kleine auto’tje propte. “By the way, you guys are my first foreign customers!” Terwijl voorbijgangers bleven staan om naar het autootje te kijken, propten we snel de krukken in de cabine en de tassen in het bagagevak – aan de voorkant. Toen we eenmaal zaten kwam het moeilijkste deel: rijden. Knallend en knetterend sloeg de motor aan. Zo snel mogelijk het drukke verkeer van Riga uit, dacht ik. Imants dacht daar anders over: “By the way, guys, can you give me a ride to my workshop?”, klonk het door het kleine raampje. “I’ll give you a tour if you like!”

Read the rest of this entry »

Antine kwam in mei voor een tweede keer naar de Baltische Staten. In dit geval naar Riga, in verband met de reistijd voor haar. Dat bracht mij het volgende probleem: hoe kom ik als half-invalide na mijn Emajõgi-incident naar Riga?

Hoe reis ik met de trein in Estland als invalide, deel I

De trein was dit keer voor mij de meest praktische oplossing, want dit was het enige vervoersmiddel dat niet op een onzinnig tijdstip vanuit Tartu vertrok. Dus pakte ik voor vier euro een taxi (taxi’s zijn in Tartu prima te betalen, en staan meestal binnen vijf minuten voor de deur) naar het station om daar de trein van negen uur ‘s ochtends naar Riga te nemen, met een overstap in Valga. Na zo’n zes uur treinen zou ik om 15.08 in Riga moeten zijn. Klinkt lang, maar voor zo’n acht euro (met studentenkorting), is dat goed te doen. Je zit tenminste in stoelen die niét gemaakt zijn voor mensen van één meter vijfenzeventig en het rijdt een stuk comfortabeler dan de door Russen gereden bussen van Ecolines. Dat de hoge instap met krukken wat improviseren is, is jammer, maar daar was ik al een beetje aan gewend.

Read the rest of this entry »

Ook al ben ik al ruim een week in Estland, hier de laatste ‘etappe’ van mijn trip naar Estland. In de toekomst ga ik nog een gezellig tripje maken naar Finland en ligt er mogelijk ook nog een trip naar Rusland in het verschiet. Waarom niet? Maar eerst even kort de rest van het verhaal:

Ik ben goed in missen, ik weet het zeker. Vandaag zou ik met de trein van 13.10 via Valga naar Tartu reizen, dus ik had nog even de tijd om Riga te bekijken. Om 11.00 zou er weer een free walking tour zijn, waarvoor we moesten verzamelen onder de St. Johns Church in de oude stad. Mijn tas liet ik in het hostel. Eigenlijk wilde ik naar de rondleiding door ‘Little Moskow’ en over de legendarische zwarte markt van Riga, maar dan zou ik mijn trein missen. Dus om elf uur stond ik bij de kerktoren, samen met de gids. Verder was er niemand.

De ruim 100 meter hoge kerktoren van de Peterskerk

Na twintig minuten wachten besloot mijn gids, Toms, dat dit het maar moest zijn: hij zou mij alleen gaan rondleiden. Dus daar loop je dan, in je eentje achter een gids aan, door de koude straten van Riga. Read the rest of this entry »

Vilnius – Riga: gemiste bussen en kilometers besneeuwd niets 

Wat begint deze dag toch goed: vandaag heb ik wéér een bus gemist. Ik was misschien ook een beetje overmoedig toen ik me gisteren liet overhalen om toch nog even op stap te gaan met de rest van het hostel. Ik schijn zelfs nog wakker te zijn gemaakt om mijn bus te halen, maar daar kan ik me niets van herinneren. Als een kamergenote me met een bezorgde ‘jij-had-toch-al-weg-moeten-zijn’-blik wakker maakt is het buiten al licht: het is allang zes uur geweest.

IMG_2608

In alle haast grijp ik alles bij elkaar en prop het in mijn backpack. Als ik naar beneden ga, probeert de het baliemeisje weer een paar van de befaamde wafels aan mij te slijten. Geen tijd, ik moet zo snel mogelijk naar het busstation. Ik schiet mijn schoenen aan en stap de straat op: op naar Riga.

Read the rest of this entry »