Archives for posts with tag: Roemenië

From Russia with Love

Toen onze trein, de IR 383 “Bulgaria Express”, tegen kwart over twaalf ‘s nachts eindelijk het Buchuresti Gara Nord binnenliep had hij  op zijn weg vanuit Moskou/Москва al een uur vertraging opgelopen. Op zich bewonderenswaardig voor een trein die er al ruim 1750 kilometer op heeft zitten.

Zodra de trein tot stilstand kwam, kwam de massa backpackers en Roemenen op het perron in beweging. Russen, Oekraïners en Moldaven stroomden de trein uit terwijl wij op zoek gingen naar onze wagon. We hadden een couchette gereserveerd, maar we waren verrast toen we uiteindelijk voor een grote Russische wagon stonden, het type dat ik kende van de nachttreinen waar ik in Rusland al verschillende nachten in had doorgebracht. Een Russische Prodovnik controleerde onze kaarten en bracht ons naar onze bedden.

En die waren verrassend luxe. Twee heerlijk zachte matrassen met dito dekens in een gezellig, maar ontzettende klassiek uitziende coupe. We deelden de coupé met een Amerikaan en een Bulgaarse die naar haar kantoor in Sofia ging, omdat er in het weekend geen vluchten van Bucuresti naar Sofia zijn, waardoor ze dan maar met de trein moest.

Piepend en krakend reed de trein het station uit, op naar nog meer onbekend gebied voor mij: Bulgarije.

Read the rest of this entry »

Daar stonden we dan, onvoorbereid om tien uur ‘s avonds op Bucuresti Gara Nord. We hadden geen hostel en geen idee waar we heen moesten. We besloten gewoon maar de hostels uit de Lonely Planet na te bellen, maar dat bleek niet zo’n succes: alles zat vol.

Gelukkig kreeg ik via via het nummer van het Holiday Hostel, een klein hostel net buiten de Boekarestse binnenstad. Het bleek alleen nogal een uitdaging om het hostel te vinden: het bleek in een villa in een wat nare achterwijk van de stad te zijn, maar we werden gastvrij ontvangen. Prima hostel, heerlijke douches.

Alleen: we hadden geen eten meer en er was nergens een supermarkt te vinden. Dus moesten we maar naar het uitgaansdistrict, om daar om twaalf uur ‘s avonds nog even een kebab met yogurt te pakken. Even opladen…

Sovjetflats & het een-na-grootste gebouw van de wereld

Read the rest of this entry »

Sibiu is leuk, maar geen stad waar je meer dan een dag of twee rond kan hangen. In het Felinarul-hostel vertelde de host ons over de verschillende gebergten rond het Transsylvanische stadje, de verschillende wandelroutes in het gebied en de gevaren. We wilden écht heel graag de bergen in, dus we lieten ons uitgebreid voorlichten over beren, wolven en lynxen, het onvoorspelbare weer in de regio en de toestand van de hutten.

Liftcultuur

Uiteindelijk besloten we vanaf het dorpje Porumbacu de Jos naar de Cabana Negoiu te gaan, een berghut op de flank van de Negoiu. Vanaf daar wilden we een dagtochten lopen. Volgens de eigenaar van het hostel heeft Sibiu een lifters-cultuur, dus moest het geen probleem zijn om de drieëndertig kilometer naar het dorpje te liften.

CIMG8115 Read the rest of this entry »

Into the unknown: Roemenië

Iets voor twaalven stonden we weer met onze rugzakken in de enorme monumentale hal van het Budapest Keleti-pu station. We hadden een groot deel van onze dag doorgebracht met het zoeken naar een internetcafé en het kopen van Interrailtickets: we waren dat gestress om treinkaartjes te kopen zat. De rest van de tijd hebben we geïnvesteerd in het oppikken van gratis blikjes cola en lekker eten inslaan voor de reis naar Sibiu, Roemenië. We zouden om 23.30 uit Budapest vertrekken en de volgende dag om 09.29 in Blaj aankomen. Even wachten op de volgende trein en door naar Sibiu, waar we om 11.59 zouden aankomen, stelden we ons zo voor.

De lange nachttrein stond klaar in het geelachtig verlichtte Keletip-pu station. We lieten onze ticketes zien aan de wagenbegeleider en wurmden ons met onze backpacks naar binnen. We deelden onze coupé met een jong Tsjechisch stel dat twee weken lang de bergen in zou gaan en twee oude Roemeense dames die in Oostenrijk een baantje hadden. We maakten onze bedden op, spraken nog wat met onze coupe-genoten, keken op onze buik naar de verdwijnende lichtjes van Budapest en gingen slapen.

Romanian Morning

De volgende morgen waren we bij lange nog niet waar we wilden zijn. Het was al bijna licht toen we de grensovergang bij Curtici overstaken en toen de zon al een poos op was waren we dan wel Arad voorbij (of misschien waren we er nooit langsgekomen), maar bij Blaj waren we nog lang niet. De trein reed op een slakkegang door het extreem groene Roemeense landschap. De topsnelheid zal af en toe tegen de 80 kilometer per uur zijn geweest. We wisten toen nog niet dat het nóg langzamer kon.

IMG_7353

Read the rest of this entry »