Archives for posts with tag: stad

Tja, Split.

We waren er twee dagen en eerlijk gezegd:  veel hebben we er niet gedaan. Je kunt het samenvatten als: uitslapen, zwemmen, zonnen, lezen, slapen, zwemmen, ijs eten, zwemmen, duiken van de rotsen, pizza eten en ‘s avonds een beetje door de stad zwerven. Split is een toeristenstad, maar dan wel een prima toeristenstad: goedkoop ijs, kleine straatjes waarin je kunt verdwalen, grote supermarkten maar ook een kleine lokale markt, mooie stranden en heerlijk koel, helder zeewater. Toch een paar foto’s.

Tja, over Riga heb ik al een keer verteld, dus ik zou er relatief kort over kunnen zijn dit keer. Antine en ik zaten drie nachten in het Riga City Hostel in Riga. Gezellig klein en betaalbaar hostel met een ingang in de McDonalds, maar het had niettemin prima kamers, een ietwat krappe keuken en leuke mensen achter de balie. Maar dat is allemaal niet interessant. Wat we in en om Riga uitvraten wél!

Cross-country in een USSR-scooter-op-vier-wielen

Op zaterdagmorgen 11 mei hadden we een auto van PanCars Rent-a-Car gehuurd. ’s Ochtends vroeg stond eigenaar Imants Pankars al met zijn wildbeschilderde Fiat 126 “Ginger” letterlijk op de stoep. Hij scheen zich er geen moment druk om te maken en legde zonder haast uit hoe ik zijn grappige voertuig moest besturen. “You’re gonna love this car”, lachte hij toen ik me met moeite in het kleine auto’tje propte. “By the way, you guys are my first foreign customers!” Terwijl voorbijgangers bleven staan om naar het autootje te kijken, propten we snel de krukken in de cabine en de tassen in het bagagevak – aan de voorkant. Toen we eenmaal zaten kwam het moeilijkste deel: rijden. Knallend en knetterend sloeg de motor aan. Zo snel mogelijk het drukke verkeer van Riga uit, dacht ik. Imants dacht daar anders over: “By the way, guys, can you give me a ride to my workshop?”, klonk het door het kleine raampje. “I’ll give you a tour if you like!”

Read the rest of this entry »

Zo’n drie weken geleden kwam ik aan een donker Tartu. Ik vond er toen niets aan: het was koud, grauw en veel te rustig voor mij. Tegenwoordig ben ik een stuk meer ingeburgerd en moet ik toegeven: Tartu heeft zeker wel wat magie.

Gisteren was het voor het eerst sinds tijden eens écht mooi koud weer. Ests weer, volgens de Esten, want op de kleuren die ik die dag zag, is de nationale vlag gebaseerd: Wit voor de sneeuw, zwart voor het bos en blauw voor de straalblauwe lucht. Voor een Hollandse jongen is het gewoon prachtig schaatsweer. Min acht graden Celsius, geen wind, zon. Een ideale dag om de stad eens te portretteren.

Hieronder: de oude stad en Raatuse 22, mijn onderkomen.

This slideshow requires JavaScript.

Hieronder: Toomemägi Hill

This slideshow requires JavaScript.